روزگار نو

من از نهایت شب حرف می زنم...
من از نهایت تاریکی و از نهایت شب حرف می زنم...
اگر به خانه ی من آمدی ، برای من ای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم.